Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010

Η Οικολογική Συνείδηση Στην Ελλάδα...


Οι περισσότεροι λέμε ότι είμαστε ευαισθητοποιημένοι και ότι σεβόμαστε το περιβάλλον. Άλλα αυτό δεν είναι η πραγματική αλήθεια. Όταν βλέπουμε τους περισσότερους ανθρώπους να προχωρούνε με το αυτοκίνητό τους και να πετούν μέσα στο δάσος και στο δρόμο σακούλες, μπουκάλια, πλαστικά ποτήρια, χαρτιά και τσιγάρα τότε καταλαβαίνουμε το πραγματικό πρόβλημα που βιώνει ο πλανήτης μας. Δεν σκέφτονται τι θα απογίνουν και που θα καταλήξουν δεν έχουν συνείδηση στο τι τους γίνεται και δεν σκέφτονται ότι από ένα ασήμαντο και μικρό τσιγάρο μπορεί να δημιουργηθεί μια μεγάλη φωτιά και να πεθάνουν πολλά ζώα…. Επηρεάζει έτσι την χλωρίδα αλλά και την πανίδα. Δεν είναι όμως μόνο αυτό το πρόβλημα. Κατά την γνώμη μου σοβαρότερο πρόβλημα είναι όταν πετούν σακούλες, πλαστικά και τσιγάρα μέσα στην θάλασσα. Εκεί τα περισσότερα ψάρια τα περνούν για τροφή και τα τρώνε με αποτέλεσμα να πεθαίνουν διότι δεν μπορούν να τα χωνέψουν. Είναι πραγματικά λυπηρό να πηγαίνουμε στις παραλίες για μπάνιο και να αντικρίζουμε έναν σκουπιδότοπο γεμάτο σακούλες, μπουκάλια πλαστικά, κ.τ.λ…
Σε σχέση με πολλές άλλες χώρες η Ελλάδα είναι πιο βρώμικη. Αυτό φανερώνει ότι οι περισσότεροι Έλληνες είναι απολίτιστοι και δεν έχουν οικολογική συνείδηση…

Ρατσισμός


Ρατσισμός είναι να θεωρούμε κάποια άλλη ομάδα ανθρώπων ως κατώτερη ή ακόμη και άξια περιφρόνησης, λόγω της φυλετικής ή εθνικής τους καταγωγής.

Αιτία του ρατσισμού είναι συνήθως ένα μίγμα υπεροψίας και φόβου. Δηλαδή, από τη μια πλευρά αισθανόμαστε ότι η δική μας φυλή είναι ανώτερη - πιο καλλιεργημένη, πιο έξυπνη, πιο πολιτισμένη κτλ. - ενώ από την άλλη αισθανόμαστε ότι η άλλη φυλή με κάποιο τρόπο μας απειλεί: Είτε στρατιωτικά, είτε πολιτιστικά, είτε ακόμη και στο επίπεδο εξεύρεσης εργασίας. Το αποτέλεσμα, μέσα μας, είναι να βλέπουμε μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων με εχθρότητα και προκατάληψη.

Ο ρατσισμός ενέχει πάντοτε το στοιχείο της διαστρεβλωμένης όρασης. Στους μεν εαυτούς μας, βλέπουμε μόνο καλά, μόνο αρετές, μόνο μεγαλείο. Αν κατά σύμπτωση προσέξουμε κάποιο ελάττωμα, εύκολα το δικαιολογούμε. Στη δε αντίπαλη φυλή βλέπουμε μόνο πάθη, μόνο πονηρία, μόνο μικρότητα. Αν κατά σύμπτωση προσέξουμε κάποια καλοσύνη, εύκολα την ανάγουμε στην υστεροβουλία.

Ο κάθε λαός βρίσκει τα δικά του προσχήματα όταν θέλει να στραφεί προς το ρατσισμό. Η ναζιστική Γερμανία είχε προφασιστεί τη γενετική καθαρότητα. Η Αγγλία της αποικιοκρατίας προφασίστηκε την πολιτιστική ανωτερότητα. Εμείς εδώ στην Ελλάδα, όταν έχουμε κρούσματα ρατσισμού, συνήθως αναζητούμε πρόσχημα στην εθνική μας καταγωγή, στην ελληνικότητά μας και στην ένδοξη ιστορία μας.

Είναι βέβαια αλήθεια ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας συνεισέφεραν πολλά στoν πανανθρώπινο πολιτισμό, ίσως και περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο λαό της εποχής εκείνης. Το έκαναν όμως αυτό καλλιεργώντας τη δημοκρατία και το σεβασμό προς τον κάθε άνθρωπο, προς το ανθρώπινο πρόσωπο αυτό καθ’ εαυτό. Αν τώρα εμείς - εν ονόματι των αρχαίων - περιφρονούμε κάποιους εκ των συνανθρώπων μας, τότε το μόνο που κάνουμε είναι να φανερώνουμε ότι δεν είμαστε γνήσια παιδιά τους.

Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνούμε είναι ότι ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την παιδεία που έλαβε και από τον πολιτισμό στον οποίο ανατράφηκε, έχει μέσα του την ίδια φλόγα της ανθρώπινης φύσης που έχουμε κι εμείς: Έχει δηλαδή την ικανότητα να αγαπά, να δημιουργεί, να ζει σε κοινωνία, να σκέπτεται, να χαίρεται, να θαυμάζει. Ίσως σε κάποια εξωτερικά ιδιώματα ή σε κάποιες συνήθειες να διαφέρει από εμάς, αλλά αυτό θα έπρεπε να ξυπνούσε το ενδιαφέρον μας μάλλον - πώς να γνωριστούμε καλύτερα - παρά το φόβο, την κατάκριση, την περιφρόνηση.

Η καλύτερη ισορροπία όταν είμαστε αντιμέτωποι με ανθρώπους από άλλες φυλές, είναι να διατηρούμε μια υγιή στάση φιλοξενίας, όπου αποδεχόμαστε τον άλλο γι' αυτό που είναι, ενώ ταυτόχρονα σεβόμαστε και τον εαυτό μας γι' αυτό που είναι και γι' αυτό που έχει. Αν προσέξουμε στον άλλο άνθρωπο, στην άλλη φυλή, κάποια ελαττώματα, ας θυμηθούμε ότι έχουμε και εμείς, αν όχι τα ίδια, τουλάχιστον άλλα εξ' ίσου σοβαρά ελαττώματα. Αν αντιληφθούμε κάποια προτερήματα, ας μην αφήσουμε τον εαυτό μας να τα διαστρεβλώσει με σκέψεις του τύπου "Μπορεί αυτοί να είναι ευγενικοί αλλά είναι κατά βάθος ψυχροί, ενώ εμείς που όλοι μέρα βριζόμαστε κατά βάθος έχουμε καλή καρδιά". Δηλαδή, αν προσπαθούσαμε λίγο περισσότερο, αν είχαμε την διάθεση να μάθουμε, δε θα μπορούσαμε εμείς να γίνουμε και ευγενικοί και να έχουμε καλή καρδιά; Ο πραγματικά μεγάλος άνθρωπος, ο πραγματικά μεγάλος λαός, είναι αυτός που ξέρει να μαθαίνει από τα προτερήματα των άλλων ενώ ταυτόχρονα διατηρεί αλώβητη τη δική του ταυτότητα.

Earth


Earth (or the Earth) is the third planet from the Sun, and the fifth-largest of the eight planets in the Solar System. It is also the largest, most massive, and densest of the Solar System's four terrestrial planets. It is sometimes referred to as the World, the Blue Planet, or Terra.
Home to millions of species, including humans, Earth is the only place in the universe where life is known to exist. The planet formed 4.54 billion years ago, and life appeared on its surface within a billion years. Since then, Earth's biosphere has significantly altered the atmosphere and other abiotic conditions on the planet, enabling the proliferation of aerobic organisms as well as the formation of the ozone layer which, together with Earth's magnetic field, blocks harmful radiation, permitting life on land. The physical properties of the Earth, as well as its geological history and orbit, allowed life to persist during this period. The world is expected to continue supporting life for another 1.5 billion years, after which the rising luminosity of the Sun will eliminate the biosphere.
Earth's outer surface is divided into several rigid segments, or tectonic plates, that gradually migrate across the surface over periods of many millions of years. About 71% of the surface is covered with salt-water oceans, the remainder consisting of continents and islands; liquid water, necessary for all known life, is not known to exist on any other planet's surface. Earth's interior remains active, with a thick layer of relatively solid mantle, a liquid outer core that generates a magnetic field, and a solid iron inner core.
Earth interacts with other objects in outer space, including the Sun and the Moon. At present, Earth orbits the Sun once for every roughly 366.26 times it rotates about its axis. This length of time is a sidereal year, which is equal to 365.26 solar days.[note 7] The Earth's axis of rotation is tilted 23.4° away from the perpendicular to its orbital plane,[15] producing seasonal variations on the planet's surface with a period of one tropical year (365.24 solar days). Earth's only known natural satellite, the Moon, which began orbiting it about 4.53 billion years ago, provides ocean tides, stabilizes the axial tilt and gradually slows the planet's rotation. Between approximately 4.1 and 3.8 billion years ago, asteroid impacts during the Late Heavy Bombardment caused significant changes to the surface environment.
Both the mineral resources of the planet, as well as the products of the biosphere, contribute resources that are used to support a global human population. The inhabitants are grouped into about 200 independent sovereign states, which interact through diplomacy, travel, trade and military action. Human cultures have developed many views of the planet, including personification as a deity, a belief in a flat Earth or in Earth being the center of the universe, and a modern perspective of the world as an integrated environment that requires stewardship.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ


Η ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ χρησιμοποιεί με θετικό τρόπο την διαθεσιμότητα του υποσυνείδητου νου. Είδαμε ότι τα προηγούμενα ερεθίσματα περνούν από το συνειδητό στο υποσυνείδητο νου.
Ο υποσυνείδητος νους δεν αναλύει, δεν κρίνει αν η πληροφορία είναι σωστή ή λανθασμένη, λογική ή παράλογη, πραγματική ή απατηλή. Απλώς την καταγράφει σαν πιστός υπηρέτης, μόνο και μόνο για να εκδηλώσει έναν τρόπο συμπεριφοράς σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο, ο οποίος θα συμβιβάζει με την αποτυπωμένη πληροφορία.

Αν θέλουμε να επηρεάσουμε τη συμπεριφορά ή την δράση μας πρέπει να το επιχειρήσουμε με τον υποσυνείδητο νου. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να συλλέξουμε νέες, θετικές σκέψεις, τις οποίες θα διοχετεύουμε συνειδητά και επανειλημμένα στο συνειδητό νου μας, επειδή η επανάληψη της σκέψης ριζώνει μέσα στο υποσυνείδητο νου. Η επανάληψη αρνητικών σκέψεων θα τον επηρεάσει αρνητικά και τα αρνητικά αποτελέσματα θα υλοποιηθούν ως σκέψεις, ευχές και ιδέες που θα γίνουν πραγματικότητα μέσω του υποσυνείδητου νου. Πρέπει αντιστρέψουμε αυτές τις αρνητικές σκέψεις, έτσι ώστε να προκύψει θετική συμπεριφορά

Η ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ


Όπως ήδη αναφέραμε στο κεφάλαιο 2, το στρώμα του όζοντος εμποδίζει να φθάσουν στη Γη οι θανατηφόρες υπεριώδεις ακτινοβολίες του Ήλιου. Η χρήση κοινών «σπρέι» κατά το χτένισμα των μαλλιών και η λειτουργία ψυγείων και κλιματιστικών είναι οι κύριες πηγές της καταστροφής του λεπτού στρώματος του όζοντος. Έτσι έχουν προκληθεί «τρύπες» στο στρώμα του όζοντος, μέσα από τις οποίες περνούν ανενόχλητα οι υπεριώδεις ακτινοβολίες του Ήλιου. Αν οι τρύπες αυτές μεγαλώσουν (και όντως μεγαλώνουν) και καταστρέψουν μεγάλο μέρος του στρώματος του όζοντος, τότε εκτιμάται ότι θα πεθαίνουν εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο από καρκίνο του δέρματος.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ




Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Το διοξείδιο του άνθρακα διοχετεύεται στην ατμόσφαιρα από την καύση στερεών καυσίμων (δηλ. από τα εργοστάσια, τα αυτοκίνητα, κ.λ.π.). Το φαινόμενο του θερμοκηπίου γίνεται κάθε μέρα και χειρότερο εξαιτίας δύο αρνητικών φαινομένων που συμβαίνουν ταυτόχρονα. Το πρώτο είναι ότι οι ποσότητες του διοξειδίου του άνθρακα είναι τρομακτικά μεγάλες και αυξάνουν εκθετικά με το χρόνο. Το δεύτερο κακό είναι ότι τα δάση μας, που απορροφούν μέρος του διοξειδίου του άνθρακα, καταστρέφονται (καίγονται ή εκχερσώνονται) με μεγάλους ρυθμούς, με αποτέλεσμα η απορρόφηση αυτή να μειώνεται κάθε μέρα και περισσότερο. Έτσι, και τα δύο αυτά δεινά μαζί, εντείνουν ανησυχητικά το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι, εξαιτίας του θερμοκηπίου, σε περίπου 50 χρόνια, η ζωή πάνω στη Γη θα είναι σχεδόν αδύνατη.
Οι επιπτώσεις του θερμοκηπίου είναι λοιπόν φοβερές. Είναι σαν να είμαστε μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο εκτεθειμένο στον καλοκαιριάτικο Ήλιο και εμείς (εδώ το διοξείδιο του άνθρακα) να κλείνουμε τα παράθυρα του αυτοκινήτου. Αυτό φυσικά θα έχει ως αποτέλεσμα την αποπνικτική αύξηση της θερμοκρασίας μέσα στο όχημα. Αυτό ουσιαστικά συμβαίνει στην ατμόσφαιρα εξαιτίας της τρομακτικής αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα. Αυτή η αύξηση της θερμοκρασίας θα έχει οδυνηρές συνέπειες, όπως εξηγούμε σ’ ένα από τα πιο κάτω εδάφια με τίτλο «το κλίμα της Γης».

ΜΟΛΥΝΣΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ


Τα εργοστάσια λειτουργούν σαν ηφαίστεια παραγωγής ρύπων σε βαθμό που όχι μόνο υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής μας, αλλά την θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο. Το αυτοκίνητο είναι αδιαμφισβήτητα ένας άλλος μεγάλος παράγοντας μόλυνσης του περιβάλλοντος (βλέπε σχήμα 5.7). Σχεδόν όλες οι πόλεις, μικρές και μεγάλες, βρίσκονται πνιγμένες στο νέφος. Τα πρωτεία σ’ αυτό το κατάντημα φαίνεται να κατέχει η πόλη του Μεξικού, όπου τα 25 εκατομμύρια των κατοίκων της ζουν καθημερινά μέσα στο νέφος. Αν ολόκληρος ο κόσμος φθάσει στο μέσο επίπεδο διαβίωσης των πλουσιότερων χωρών, τότε τα περίπου 500 εκατομμύρια αυτοκίνητα που υπάρχουν σήμερα στον πλανήτη μας, θα φθάσουν γύρω στα 3 δισεκατομμύρια. Και μόνο που το σκέφτεται κανείς, σταματά το μυαλό του, αναλογιζόμενος τις επιπτώσεις που θα έχει στο περιβάλλον μια τέτοια αύξηση στον αριθμό των ρυπογόνων αυτοκινήτων. Και σκεφθείτε ότι σε 50 χρόνια ο πληθυσμός θα φθάσει γύρω στα 10 δισεκατομμύρια (οπότε ο αριθμός αυτοκινήτων θα φθάσει τα 5 δισεκατομμύρια), ότι σε 100 χρόνια θα φθάσει τα 15 δισεκατομμύρια (οπότε ο αριθμός τους θα φθάσει τα 7.5 δισεκατομμύρια). Σκέτη τρέλα.

Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010

Καταστροφή περιβάλλοντος


Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι η μεγάλη μας ντροπή καθώς υποθηκεύει τη ζωή και το μέλλον των ανθρώπων στον πλανήτη. Μια ντροπή για την οποία βέβαια μερικοί είναι πιο υπεύθυνοι από άλλους, αλλά τελικά όλοι μας κάνουμε ζημιά, έστω και μικρή. Η καταστροφή του περιβάλλοντος περιλαμβάνει πολλά δεινά. Αναφέρουμε τα πιο κάτω:

1 Η ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ
2 ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ
3 Η ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ
4 Η ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ
ΕΙΡΗΝΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
5 Η ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ
6 Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ
7 ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
8 Η ΑΛΟΓΙΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ
9 Η ΟΞΙΝΗ ΒΡΟΧΗ
10 Η ΜΟΛΥΝΣΗ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ
11 Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΠΟΛΛΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΖΩΗΣ
12 Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ

Υπερθέρμανση του πλανήτη


Στο παρελθόν, το κλίμα της γης έχει πολλές φορές μεταβληθεί ως αποτέλεσμα φυσικών αιτίων. Όμως, οι αλλαγές που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια και αυτές που προβλέπονται στο μέλλον, οφείλονται κυρίως στην ανθρώπινη συμπεριφορά: μέσα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες απελευθερώνονται κάθε χρόνο στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα - 29 δισεκατομμύρια τόνοι το 2004 - και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να θερμαίνεται ο πλανήτης.
Από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, οι άνθρωποι ξεκίνησαν να καίνε ορυκτά καύσιμα σε μαζικές ποσότητες για να κινήσουν οχήματα, να θερμάνουν τις κατοικίες τους, να εκτελέσουν τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες, να τροφοδοτήσουν τα εργοστάσια με ενέργεια. Η καύση, όμως, των ορυκτών καυσίμων όπως αποθηκεύθηκε έχει αποθηκευτεί σε αυτά εκατομμύρια χρόνια πριν. Τα τελευταία 200 χρόνια έχουμε καταναλώσει ένα μεγάλο μέρος των αποθεμάτων αυτών των ορυκτών καυσίμων, με αποτέλεσμα την αύξηση της ποσότητας του CO2 στην ατμόσφαιρα. Ταυτόχρονα, μέσα από την συνεχιζόμενη αποψίλωση των δασών απελευθερώνεται το διοξείδιο του άνθρακα που είναι αποθηκευμένο στα δέντρα και το έδαφος.
Η αύξηση της συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα οδηγεί στον εγκλωβισμό υπερβολικής ποσότητας θερμότητας με συνέπεια την αύξηση του πάχους της 'κουβέρτας του θερμοκηπίου'. Αυτό προκαλεί την αύξηση της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας της γης, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην αλλαγή του κλίματος.
Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι το πιο σημαντικό από τα αέρια που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη και προέρχεται από την ανεξέλεγκτη καύση των ορυκτών καυσίμων. Άλλα αέρια είναι το μεθάνιο (CH4), το οποίο προέρχεται από την αναερόβια (χωρίς οξυγόνο) αποικοδόμηση οργανικής ύλης π.χ από τις εντερικές ζυμώσεις των ζώων και τα απόβλητα, το υποξείδιο του αζώτου (N2O), το οποίο προέρχεται κυρίως από γεωργικές αλλά και από βιομηχανικές δραστηριότητες και τρία τεχνητά αέρια: οι φθοριωμένοι υδρογονάνθρακες (HFCs), οι υπερφθοράνθρακες (PFCs) και το εξαφθοριούχο θείο (SF6) τα οποία παράγονται από βιομηχανικές διεργασίες. Ο έλεγχος αυτών των έξι αερίων του θερμοκηπίου είναι το αντικείμενο της συμφωνίας του Πρωτοκόλλου του Κιότο.

Ποια η σημασία της ζωής αν δεν υπήρχε ο θάνατος!


Η ζωή μας δίχως το θάνατο θα ήταν ανούσια, όχι ότι ο θάνατος είναι η ουσία μας ζωής μας, αλλά μας που μας κινεί το ενδιαφέρον να απολαμβάνουμε την ζωή μας. Αν δεν πεθαίναμε, δεν θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε γιατί η ζωή μας είναι όμορφη κι ωραία. Γιατί αξίζει να ζούμε. Αξία έχει οτιδήποτε κάποια στιγμή τελειώνει. Αν δεν τέλειωνε δεν θα είχε αξία. Για αυτό το λόγο και η ζωή μας τερματίζει.. Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει να μας αφορά είναι: Όταν τελειώνει η ζωή μας, έχει ολοκληρωθεί ο στόχος μας ή φεύγουμε ελπίζοντας;
Αναγνωρίζοντας πως ο χρόνος μας είναι λιγοστός, μικρότερος από 365 ημέρες, ακόμα κι από μια ημέρα, βρισκόμαστε ενώπιον μας στιγμής. Καλούμενοι να ευχαριστηθούμε και να χαρούμε την στιγμή, ζώντας ουσιαστικά την κάθε στιγμή ξεχωριστά. Μπορεί να χτίζουμε την καθημερινότητά μας με βάση το θάνατο, αλλά ο θάνατος δεν μας απασχολεί, γιατί δεν είναι ο στόχος μας. Γιατί και μόνο που γνωρίζουμε πως θα πεθάνουμε, μας κάνει να αγαπούμε περισσότερο την ζωή μας.